Ουρολογικές παθήσεις σε αγοράκια

Φίμωση

 

Είναι η κατάσταση κατά την οποία δεν είναι δυνατή η αποκάλυψη της βαλάνου (το γνωστό «κεφαλάκι») έλκοντας την ακροποσθία (το δέρμα που περιβάλλει τη βάλανο) προς τα κάτω. Διακρίνεται σε πρωτοπαθή όταν το παιδί γεννιέται με αυτή την κατάσταση  και δευτεροπαθή όταν λόγω τραυματισμού ή λοίμωξης δημιουργηθεί ουλώδης ιστός ο οποιός εμποδίζει την αποκάλυψη της βαλάνου.

Σε περίπτωση 1οπαθούς φιμώσεως, αυτή συνήθως παρακολουθείται και μετά την ηλικία των δύο ετών , μετά από συγκατάθεση των γονέων , μπορεί να αντιμετωπιστεί χειρουργικά με περιτομή-πλαστική πόσθης. Επάλειψη της περιοχής με κορτιζονούχα αλοιφή για μέχρι 30 ημέρες μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική συντηρητική θεραπεία.Άμεση επιπλοκή της κατάστασης αυτής ειναι κυρίως οι βαλανοποσθίτιδες (φλεγμονή) , οι οποίες μπορεί να χειροτερέψουν το βαθμό της φίμωσεως.Απώτερες επιπλοκές μπορεί να είναι πόνος και δυσχέρεια κατά την σεξουαλική επαφή , πρόωρη εκσπερμάτιση λόγω έντονης ευαισθησίας της περιοχής και παραφίμωση , μια επείγουσα κατάσταση κατά την οποία η στενή ακροποσθία σφίγγει την βάλανο και  δεν μπορεί να αναταχθεί.

Η 2οπαθής φίμωση έχει απόλυτη ένδειξη χειρουργικής αποκατάστασης. 

 

 

Βαλανοποσθικές συμφύσεις

 

Συγχέονται πολύ συχνά από τους γονείς με την φίμωση. Εντούτοις πρόκειται για διαφορετική οντότητα.Ουσιαστικά πρόκειται για συγκόληση του έσω πετάλου της ακροποσθίας με τη βάλανο. Επιπλοκές είναι η δυσοσμία του πέους ,κυρίως λόγω σμήγματος που εγκλωβίζεται ανάμεσα στις συμφύσεις και  υποτροπιάζουσες βαλανοποσθίτιδες.

Όσον αφορά την αντιμετώπισή τους οι γνώμες διίστανται.Υπάρχει η σχολή που υποστηρίζει ο,τι δεν υπάρχει λόγος να επέμβουμε καθώς οι συμφύσεις μπορεί να ληθούν αυτόματα με τις στύσεις που κάνει το αγοράκι , υπάρχει και η σχολή που προτιμά την άμεση αντιμετώπιση με συμφυσιόλυση (μικροεπέμβαση που γίνεται με τοπική αναισθησία-κρέμα) , ούτως ώστε να αποφευχθούν βαλανοποσθίτιδες οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε ουρολοιμώξεις καθώς και 2οπαθή φίμωση.

 

 

Κρυψορχία

 

Είναι συγγενής ανωμαλία κατά την οποία ο όρχις αδυνατεί να «κατεβεί» στην φυσιολογική του θέση, εντός δηλαδή του οσχεικού σάκου. Εμφανίζεται σε ποσοστό περίπου 4-5% μετά τον τοκετό. Συνήθως στο πρώτο 3μηνο οι όρχεις εγκαθίστανται εντός του σάκου.

κρυψορχίαΑιτιολογικά σχετίζεται με μια διαταραχή του ενδοκρινολογικού συστήματος  του εμβρύου. Σε περίπτωση που παραμένει η κατάσταση θα πρέπει να συζητηθεί αντιμετώπιση της κρυψορχίας ,  καθώς η παραμονή του όρχι εκτός του σάκου μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα σε αυτόν, κυρίως λόγω επίδρασης της υψηλής ενδοκοιλιακής θερμοκρασίας. Η ηλικία στην οποία θα πρέπει να γίνει η επέμβαση συζητείται, με τους περισσότερους να συμφωνούν ο,τι καλό θα ήταν να γίνεται στην πρώτη διετία, για να έχει ευεργετική επίδραση στη μελλοντική διατήρηση της γονιμότητος.

Η αντιμετώπιση είναι χειρουργική, κινητοποιείται ο όρχις και καθηλώνεται εντός του σάκου στη φυσιολογική του θέση με ράμμα (ορχεοπηξία).

Παλιότερα χρησιμοποιούνταν και ορμονική θεραπεία , η οποία όμως πλέον δε συστήνεται με βάση και τις κατευθυντήριες οδηγίες της πανευρωπαικής ουρολογικής εταιρείας.

Ο ανασπώμενος ή ανελκόμενος όρχις είναι μια κατάσταση κατά την οποία ο όρχις δεν είναι πλήρως σταθεροποιημένος εντός του οσχέου,ανεβοκατεβαίνει δηλαδή από το όσχεο στην κοιλια και τούμπαλιν. Χρήζει στενής παρακολούθησης καθώς εάν ο χρόνος που ο ανασπώμενος όρχις παραμένει εντός της κοιλιάς είναι μεγάλος έχουμε ίδιες επιπτώσεις όπως στην κρυψορχία.

 

 

Υδροκήλη

 

υδροκήληΜε τον όρο υδροκήλη εννοούμε την αύξηση του υγρού ανάμεσα στα δύο πέταλα του ιδίως ελυτροειδούς χιτώνα που περιβάλλει τον όρχι σαν μια σακούλα. Φυσιολογικά υπάρχει μικρή ποσότητα υγρού στον χώρο αυτό και προστατεύει τον όρχι απο μικροτραυματισμούς και κραδασμούς.

Συνήθως είναι μια ανώδυνη διόγκωση που παρατηρείται στο όσχεο και χρήζει απλής παρακολούθησης.

Η διάγνωση γίνεται με βάση την κλινική εικόνα και επιβεβαιώνεται με το υπερηχογράφημα του οσχέου. Σε περίπτωση που είναι αρκετά μεγάλη και προκαλεί δυσφορία και πόνο αντιμετωπίζεται χειρουργικά.

 

 

Συστροφή όρχεως

 

Είναι μια κατεπείγουσα κατάσταση κατά την οποία ο όρχις πραγματοποιεί μια περιστροφή γύρω από τον εαυτό του. Αυτό έχει ως συνέπεια να στραγγαλίζεται και ο σπερματικός τόνος ο οποίος περιλαμβάνει αγγεία και νεύρα.Έχουμε διακοπή της αιματώσεως στον όρχι και προοδευτική νέκρωση αυτού.

συστροφή όρχεωςΤο αγοράκι θα παραπονεθεί για έντονο διαξυφιστικό άλγος στο όσχεο, συνήθως αιφνίδιας έναρξης, ενδεχομένως πόνο χαμηλά στην κοιλιά και μπορεί να παρατηρηθεί ερυθρότητα και διόγκωση στο όσχεο , σύστοιχα με τον πάσχοντα όρχι.

Η διάγνωση γίνεται με βάση την κλινική εικόνα , το ιστορικό , την ψηλάφηση του συστραφέντος σπερματικού τόνου και μπορεί να μας βοηθήσει ο υπέρηχος (Doppler) , όπου μπορεί να παρατηρηθεί απουσία αιμάτωσης,  χωρίς όμως η εμφάνιση αιμάτωσης να μας καθυσηχάζει.

Σε κάθε περίπτωση υποψίας συστροφής η αντιμετώπιση πρέπει να είναι άμεση, με χειρουργική διάνοιξη του οσχέου , επαναφορά του όρχι στην αρχική του θέση και ορχεοπηξία (καθήλωση με ράμμα στην φυσιολογική του θέση). Αν η αντιμετώπιση γίνει στις πρώτες 6 ώρες έχουμε καλά αποτελέσματα όσον αφορά τη λειτουργικότητα του όρχι. Αν ξεπεράσουμε τις 18 ώρες από το συμβάν υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ο όρχις να έχει νεκρωθεί , οπότε θα προχωρήσουμε σε ορχεκτομή.

 

Για οποιαδήποτε απορία μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον παιδίατρό σας ο οποίος θα σας παραπέμψει σε ουρολόγο σε περίπτωση ανάγκης.    πηγή

 

Ασπιώτης Σπύρος

Χειρουργός Ουρολόγος Ανδρολόγος

Πίσω   Αρχική

Share